Ooievaar in Drenthe

Kokmeeuw observeert ooievaar die iets verschalkt?

The Mountain Goats

De combinatie van een mooie tekst en een recht voor z’n raap gebracht indierockliedje is de essentie van wat The Mountain Goats al jaren doet. John Darnielle is een singer/songwriter uit North Carolina; oprichter (1991) en kloppend hart van The Mountain Goats (de naam verwijst naar een nummer van Screamin’ Jay Hawkins). The Mountain Goats is zo’n groep met wisselende bandleden rond één frontman. Darnielle is eigenlijk evenzeer een schrijver van korte verhalen als een muzikant, want zijn meest bekende eigenschap is wellicht wel zijn voorliefde voor erg verhalende, literaire teksten.

In februari kwam Heretic Pride uit; klassesongschrijver John Darnielle doet op dit energieke album precies wat je verwacht: de gedreven en bijzonder mooie liedjes maken die hij al jaren maakt. Heretic Pride is het zesde full album van The Mountain Goats en heeft in het lijstje van medewerkers John Vanderslice (via hem ben ik bij de ‘Goats’ terecht gekomen), die tevens producer is.

De Darnielle diehards horen liever de rauwe ongepolijste lofi-Darnielle maar ik heb meer met deze mooi geproduceerde plaat, met mooie liedjes en aparte arrangementen, die van begin tot eind blijft boeien.

Luister naar The Mountain Goats – Sax Rohmer #1

Arthur Lava

Dichter Arthur Lava (nom de plume van Howard Krol) is een echte taalkunstenaar. Zijn verrassende beeldspraak en de levendigheid van zijn performances brengen de lezer/luisteraar direct op het puntje van zijn stoel. Arthur Lava maakte deel uit van de spraakmakende dichtersgroep De Maximalen. Hij publiceerde enkele dichtbundels en zijn poëzie is ruim vertegenwoordigd in Gerrit Komrij’s bloemlezing van de Nederlandstalige dichtkunst.

Deze ‘vrolijke zonderling’ (Trouw) en ‘het enfant terrible van de Amsterdamse dichters’ (Het Parool) ken ik nog uit mijn studententijd (Uilenstede rules) en zo af en toe kom ik hem nog wel eens tegen, hetgeen altijd prettige momenten oplevert. Ik kan me nog een moment herinneren waarbij hij achter op mijn fiets zat terwijl we van een bezoek van Café 1890 terugkeerden. Al fietsend op een nachtelijke Kalfjeslaan, klonk een oorverdovende knal en vonken vlogen in de rondte; bleek het achterwiel geïmplodeerd te zijn. De volgende dag stond er een ‘nieuwe’ fiets voor mijn deur, met een briefje erbij: ‘met revolutionaire groeten’ Howard. Toen al had hij veel durf…

Arthur Lava leest voor uit ‘Durf’ – (Music-hall, 25 april 2006) op boeken.vpro.nl

Gesprek met Arthur Lava – in Levende Dichters Almanak (De Avonden, 25 november 2005) op boeken.vpro.nl

Smeltkroes

Breng wat ver uiteen ligt samen.
Meng vriendschap door de argwaan.
Geef het onbekende troetelnamen.

Maak gedachten aandeelhouder
Van geheel andere gedachten
Maak culturen medeplichtig
Aan volkomen andere culturen
Maak tegenpolen onafscheidelijk
Wissel afgeleefde scepsis in.

Begin! Begin een big band
Genaamd smeltkroes en speel
De tijd een toekomst toe.

Betover ieders kersenpit
Met de boventoon van een besef:
Er bestaat zoiets als onbegonnen werk
Waar tóch muziek in zit.

Arthur Lava (1955)
uit: Durf (2005)

Spekholzerheide

De naam Spekholzerheide is afkomstig van de voormalige hoeve Spekholz. De hoeve is in 1980 afgebroken, in een tijd toen het begrip ‘cultureel erfgoed’ nog niet bestond – anders breek je toch geen gebouw af dat minimaal uit de Middeleeuwen stamt.

De naam Spekholz duikt voor het eerst op in 1107. In de Annales Rodenses staat dat graaf Adelbert van Saffenberg in dat jaar een schenking deed aan de abdij Kloosterrade (Rolduc). “…te Spekholz gaf hij de tienden van zijn hoeve en alle andere tienden die hij in dit vrij-eigengoed bezat, uitgezonderd de levering van varkens en gevogelte, en wel omdat de man Gods (de abt dus) die nooit at.” Dat er sprake is van een vrij-eigengoed maakt het waarschijnlijk dat de hoeve uit de Karolingische tijd stamt (de aloude keizerstad Aken is niet ver). Dat het om zeer oude cultuurgrond gaat, bewijzen Romeinse vondsten in de directe omgeving.

In 1151 worden de hoeve en de landerijen (90 morgen) het eigendom van de abdij. In de annales staat: “Deze hove ligt bij Spekholz, aan de linkerkant van dit bos, ongeveer op een pijlschot afstand van de met steen bestrate weg.” Kloosterrade blijft de eigenaar tot aan de Franse tijd. Onderwijl ontstaan in de omgeving de gehuchten Onder Spekholz en Spekholzerheide.

De vermelding van het bos maakt het erg waarschijnlijk dat het woord Spekholz af te leiden valt van het Middelnederlandse ’spechout’, zacht hout of spinthout (het niet-verkernde hout van een boom).

In de Heilust III

Onderstaande foto is gemaakt ongeveer – schat ik zo in – vanaf de plek waar nu mijn ouderlijk huis staat. De foto moet omstreeks 1930 gemaakt zijn, want toen is het huis gebouwd. Links op de foto staat de een van karakteristieke koeltoren, die ik op Vimbussen ond lijken.

Mijn grootouders kwamen rond 1930 in de Heilust wonen. Voordien hadden ze vanaf 1926 op de Gracht gewoond en daarvoor in Würselen (de geboorteplaats van mijn vader) zo’n 5 km over de grens. Waarom mijn grootouders naar Nederland zijn verhuisd? Ik denk dat opa gewoon een baan kon krijgen want door de Willem-Sophia was er werk zat. Gevoelsmatig moet dat geen grote stap zijn geweest want de mensen spraken hetzelfde dialect aan weerszijden van de grens en ook qua gewoonten zal er niet veel verschil zijn geweest.