Gisteren was het open monumentendag en voor het eerst was Huize Frankendael aan de Middenweg te bezichtigen. Frankendael is de enig overgebleven buitenplaats in de Watergraafsmeer. Als je geld had in de 17e eeuw dan liet een tweede huis bouwen buiten de muren van de stad, langs de Vecht of de Amstel maar dus ook in de Watergraafsmeer. Langs de Middenweg lagen ooit tientallen buitenplaatsen.
Over de ouderdom van het gebouw zijn de mededelingen verdeeld: Watergraafsmeerkenner Jaap Kruizinga heeft het over 1660, maar waarschijnlijk is het ergens tussen 1638 en 1657 is gebouwd (toen de familie Van Liebergen de bezitter was). De naam heeft te maken met de bijnaam van de familie Balde, eigenaars tussen 1695-1759, die was ‘van Frankendael’ naar de plaats Frankenthal in de huidige Duitse deelstaat Rijnland-Pfalz. Wat ons vooral opviel was de geringe diepte van het huis – rond de 10 meter – terwijl het groter oogt als je er voor staat; uiterlijke schijn?
De mooie toegangspoort werd in opdracht van koopman Jan Gildemeester Jansz (eigenaar 1759-1779) in Lodewijk XVI-stijl ontworpen door bouwmeester Jacob Otten Husley. Op de voorzijde is een afbeelding van de god van de handel Mercurius te zien. Op de achterkant staat het intrigerende wapenschild van de familie Gildemeester: in blauw een geharnaste arm met een gouden handschoen, komend uit een wolk, uitgaand van de linkerzijde en de benedenhoek, houdend een schuin links geplaatst doodsbeen, alles zilver.
Na een aangename wandeling door het park verder naar de Hofkerk, pontificaal midden in het Linnaeushof gelegen. Eigenlijk is het de kerk van de Heilige Martelaren van Gorcum.
Het pelikaanreliëf, gemaakt door de beeldhouwer Joseph Mendes da Costa, is een oud christelijk symbool van zelfopoffering van Christus aan het kruis. De pelikaan, die haar jongen uit liefde dooddrukte en vervolgens met haar eigen bloed tot leven wekte, symboliseert de opstanding.
