Na Hemelvaartdag zijn we een weekeind in Vlissingen gweest. Tante E. heeft daar een appartement aan de boulevard. Wat een toplocatie! Vanuit het raam zijn de langsvarende schepen haast aan te raken.
Regenboog boven de Westerschelde
Het was prachtig weer en we hebben aardig wat rondgekuierd langs zee en in het stadje.
Bij de haven
Heel apart is het windorgel aan het einde van de boulevard (maar ze zouden heel wat meer van de plek kunnen maken).
Windorgel
Meer foto’s zijn te zien bij sjeikachmed.
Doves is een band uit Manchester in de traditie van Coldplay, Radiohead en Elbow maar met een geheel eigen geluid (de enigszins zeurderige stem van zanger/bassist Jimi Goodwin
is daar voor een deel debet aan). Met Kingdom Of Rust is de band na vier jaar stilte weer helemaal terug. Terug met een plaat waarop Doves aansluit op haar vorige drie platen, maar geen moment vervalt in herhalingen.
Kingdom Of Rust is een veelzijdige plaat waarop Doves wat nieuwe invloeden in haar muziek heeft verwerkt, maar tegelijkertijd haar zo herkenbare geluid vol invloeden uit de psychedelica heeft weten te behouden. De muziek van de band waaiert nog altijd breed uit en schuwt het bombast niet maar vermijdt daarbij goedkoop effectbejag. Doves maakt gewoon spannende en interessante muziek; soms ontspannen dan weer met ouderwets spetterend gitaarwerk en altijd goed opgebouwd. In elk geval is Kingdom of Rust een plaat waarin constant beweging zit en die geen moment verveelt.
Als ik goed kijk
zie ik op wie ik
dan lijk: ik lijk
op mij die maar
wat kijkt terwijl
intussen al die
tijd de tijd
verstrijkt
Wiel Kusters
uit Zegelboom (1998)
Van Esther heb ik via Jan wat foto’s gekregen van het beeldhouwwerk van de Titaantjes in het Oosterpark. Waarvoor dank.
Het blijft natuurlijk vreemd dat in de Titaanjes nooit sprake is van een bank waar Koekebakker, Hoyer en Bavink op ze zitten.
Heele zomernachten stonden we tegen ‘t hek van ‘t Oosterpark te leunen en honderd uit te boomen… Dikwijls waren we ook minder spraakzaam. Aan den rand van ‘t trottoir zaten we tot lang na twaalven, zoo maar op de straatsteenen…
We zullen maar zeggen dat hier sprake is van artistieke vrijheid van Hans Baayens.
Tijdens ons verblijf op Kefalonia hebben we de nodige robolawijn gedronken. De robola wordt gezien als een van de mooiste Griekse witte druiven. De druif gedijt vooral goed op Kefalonia dankzij het ideale klimaat en de bodemgesteldheid. De zomers zijn hier warm, maar een licht zeebriesje zorgt voor de nodige vochtigheid en afkoeling. De wijngaarden liggen op 600 en soms 900 meter hoogte.
Robolawijngaard nabij Valsamata
De kleur van de robola is vrij licht, bleekgeel met een groen zweempje. De geur is licht met iets van hazelnoot en citrusvruchten. De smaak is zacht en elegant en zeer aangenaam. De wijn doet het goed bij de diverse mezegerechten.
Roboladruiven
Goede robolawijnen zijn onder meer afkomstig van de Robola Coöperatie bij Omala. Zie ook http://www.robola.gr/en/about.htm
Eind april waren we voor een korte vakantie op het prachtige Kefalonia, een van de Ionische Eilanden aan de westkant van Griekenland.
Netten boeten in Fiskardo
Meer foto’s zijn te zien bij sjeikachmed
