Kommil Foo

Eerst even de link naar de site van dit fenomenale Vlaamse duo

http://www.kommilfoo.be/kommilpages

Pineapple Thief

Caspar David Friedrich

Vandaag ben ik naar de tentoonstelling over Caspar David Friedrich geweest in het Hermitage aan de Amstel (overigens nu nog gevestigd aan de Nieuwe Herengracht in het uit 1888 stammende gebouw Neerlandia). De officiële titel luidt: Caspar David Friedrich en het Duitse romantische landschap. Te zien zijn de werken van Caspar David Friedrich uit de collectie van het Hermitage Museum in St.-Petersburg. Centraal staan de schilderijen en tekeningen van Friedrich, maar ze worden omgeven door werken van tijdgenoten, voorgangers en navolgers.

Caspar David Friedrich (1774-1840) was een Duits schilder en tekenaar uit de periode van de romantiek en is altijd één van mijn favoriete schilders geweest. Zijn beste werken zijn van een mysterieuze, blijvende schoonheid. Er zijn tal van – veelal – theologisch-filosofische verklaringen voor zijn werk, maar mij bevalt vooral het mysterieuze en ongrijpbare in zijn schilderijen.

Novastar Almost Bangor

Als ik behoefte heb aan ‘rustige’ muziek luister ik de laatste tijd veel naar Almost Bangor, het nieuwe album van Novastar.

Novastar is Joost Zweegers, een van onze zuiderburen (maar wel hier te lande geboren en hoe dan ook Limburger), die ronduit prachtig muziek maakt. Op Almost Bangor staan in totaal tien kwalitatief hoogstaande songs, die allemaal weten te boeien. Deze plaat kent m.i. geen zwakke nummers.

Het zijn allemaal pakkende liedjes die goed in het gehoor liggen; mooi gearrangeerd en goed geproduceerd. Volgens velen laat het geluid denken aan sommige nummers van de Beatles – die vergelijking wordt vaak gemaakt als er mooie koortjes en strijkers van de partij zijn – maar hier zit er wel wat in, maar dat komt misschien ook door de stem van Zeegers.

Kijk en luister naar Mars needs woman, oorspronkelijk was er een andere clip maar dit animatiefilmpje – gemaakt door de Belgische audiovisuele studio The Fridge – is veel leuker.

Op de flanken van de Sibayak

Meer foto’s van de reis door Sumatra volgen binnenkort…

Frankendael & Hofkerk

Gisteren was het open monumentendag en voor het eerst was Huize Frankendael aan de Middenweg te bezichtigen. Frankendael is de enig overgebleven buitenplaats in de Watergraafsmeer. Als je geld had in de 17e eeuw dan liet een tweede huis bouwen buiten de muren van de stad, langs de Vecht of de Amstel maar dus ook in de Watergraafsmeer. Langs de Middenweg lagen ooit tientallen buitenplaatsen.

Over de ouderdom van het gebouw zijn de mededelingen verdeeld: Watergraafsmeerkenner Jaap Kruizinga heeft het over 1660, maar waarschijnlijk is het ergens tussen 1638 en 1657 is gebouwd (toen de familie Van Liebergen de bezitter was). De naam heeft te maken met de bijnaam van de familie Balde, eigenaars tussen 1695-1759, die was ‘van Frankendael’ naar de plaats Frankenthal in de huidige Duitse deelstaat Rijnland-Pfalz. Wat ons vooral opviel was de geringe diepte van het huis – rond de 10 meter – terwijl het groter oogt als je er voor staat; uiterlijke schijn?

De mooie toegangspoort werd in opdracht van koopman Jan Gildemeester Jansz (eigenaar 1759-1779) in Lodewijk XVI-stijl ontworpen door bouwmeester Jacob Otten Husley. Op de voorzijde is een afbeelding van  de god van de handel Mercurius te zien. Op de achterkant staat het intrigerende wapenschild van de familie Gildemeester: in blauw een geharnaste arm met een gouden handschoen, komend uit een wolk, uitgaand van de linkerzijde en de benedenhoek, houdend een schuin links geplaatst doodsbeen, alles zilver.

Na een aangename wandeling door het park verder naar de Hofkerk, pontificaal midden in het Linnaeushof gelegen. Eigenlijk is het de kerk van de Heilige Martelaren van Gorcum.

Het pelikaanreliëf, gemaakt door de beeldhouwer Joseph Mendes da Costa, is een oud christelijk symbool van zelfopoffering van Christus aan het kruis. De pelikaan, die haar jongen uit liefde dooddrukte en vervolgens met haar eigen bloed tot leven wekte, symboliseert de opstanding.

Paddestoelen in het Diemerzeedijkpark

Dat de zomer dit jaar niets voorstelde, dat weten we. En alsof de natuur dat extra wil benadrukken heb ik van de week de eerste paddestoelen gezien. Paddestoelen associeer ik altijd met de herfst, kortom de herfst is er vroeg bij dit jaar…

Geschubde inktzwam (Coprinus comatus)

Bleierheide over Drievogels

Op 21 april 1949 is Nescio in Heerlen, aldaar “op het perron in rieten stoelen gezeten en iets geconsumeerd…“

Hij noteert: “Voor het station in Heerlen stond een bus: Bleierheide over Drievogels.”

Deze zinsnede intrigeert me…Ik vraag me af hoe het zou zijn geweest als Nescio die bus had genomen, wat zou hij onderweg gezien hebben? Maar om dat voor mijn geestesoog te laten passeren, had ik wat informatie nodig over de route van die bus… Mijn moeder desgevraagd, ‘een bus naar Bleijerheide via Drievogels? Weet ik niets van, wij pakten altijd de tram op de Steenweg.’ En inderdaad daar reed de tram van de LTM, om precies te zijn tot op 13 mei 1950 toen de tramlijn definitief werd opgeheven.

Maar die zinsnede is er gewoon, zwart op wit. Laten we daarom de waarschijnlijke route een stuk volgen…Vanaf het station door de Akerstraat, de Heesbergweg omhoog naar Heerlerbaan; de aloude steenweg naar Aken. Bij Valkenhuizen voorbij aan tankstation Brouwers…

…door naar Drievogels, waar destijds nog de gelijknamige villa stond.

Rond de genoemde buurtschappen moet het in die tijd nog tamelijk ongerept uitgezien hebben. Ik kan me herinneren dat het zelfs in het begin van de jaren ‘60 nog een landelijk gebied was. Wat Nescio gezien zou hebben, waren glooiende velden, akkers en bossen. De steenweg is lang tijd min of meer de grens geweest tussen het landelijke heuvelland en de geïndustrialiseerde oostelijke mijnstreek.

Vanaf Drievogels is de route van de bus vooralsnog een raadsel. Waarschijnlijk zal de bus via de Drievogelstraat – ik neem aan dat er niet via de Gracht werd gereden – richting het Plein zijn gereden, maar daarna? Wordt vervolgd….

Deventer & Vaassen

Vandaag zijn we naar Deventer geweest. Het weer was niet optimaal, wel droog maar veel wind. Door de plaats gekuierd, een beetje in het wilde weg. Het is een leuk, gemoedelijk aandoend stadje dat prachtig aan de IJssel ligt (volgens Inge is het uitzicht vanuit de trein nog veel mooier).

Daarna doorgereden naar Vaassen. Het schijnt dat de voorvaders van moeder’s kant van Inge uit die contreien stammen. Het waren vooral molenaars, maar veel molens hebben we niet gezien. Maar wat we wel gezien hebben is het leuke kasteel Cannenburch.

Het is een klein intiem kasteeltje met een authentiek interieur uit de 18e eeuw. De meest roemruchte bewoner van Cannenburch was Maarten van Rossum (voor velen vooral bekend als de slechterik in Floris). Erg leuke rondleiding gehad.

Voor meer foto’s van dit uitstapje zie mijn Picasa account

Glimp van de Gouden Eeuw nabij IJburg

Zou het zo hebben uitgezien in de Gouden Eeuw? Die gedachte kwam bij me op toen ik begin juli deze replica van een pinasschip op het Buiten IJ zag varen. Geen idee hoe het schip heet. Je zou kunnen denken aan de Batavia maar die is het zeker niet. De Russische Shtandart lijkt er nog het meeste op (maar waarom dan een Nederlandse vlag?). Kortom ik weet het niet.